در نخستین کنفرانس بین المللی کیفیت برنامه درسی در آموزش عالی که در تاریخ 30 مهر ماه 1393 در دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان برگزار می شود، مقاله دانشجوی دکتری به راهنمایی اعضای محترم هیئت علمی گروه پذیرفته شده که چکیده آن در زیر آمده است:

رهنمودهاي پارادايم پيچيدگي براي ارتقاي كيفيت برنامه‌ي درسي در آموزش عالي

كامران شاهولي، سيدمنصور مرعشي، سيدجلال هاشمي

 هدف از اين پژوهش بررسي پارادايم پيچيدگي به منزله‌ي يكي از بسترهاي فلسفي كارآمد در تدوين برنامه‌ي درسي و استنتاج رهنمودهاي آن براي ارتقاي كيفيت برنامه‌ي درسي آموزش عالي مي‌باشد. از اين‌رو پژوهش حاضر با رويكرد كيفي و به روش تحليلي- استنتاجي انجام گرديد و به نتايج زير انجاميد: پارادايم پيچيدگي با نگرشي متفاوت به جهانِ هستي و توصيف و تبيين آن بر اساس مفاهيمِ تغيير، پويايي، تعامل و بازخورد؛ و مؤلفه‌هايي چون تعدد عوامل اثرگذار بر پديده‌ها، كل‌نگري، عليت پيچيده، نوپديدي، خودسازماندهي و ...، بستري مناسب و كارآمد براي مواجهه‌ي نظام آموزشي با وضعيت امروز و آينده‌ي جامعه بشري كه تغيير و پيچيدگي مهمترين مشخصه‌هاي آن هستند، فراهم مي‌آورد؛ بنابراين در برنامه‌ي درسي رهنمودهايي را ارائه مي‌دهد كه كاربست آنها سبب ارتقاي كيفيت آموزش عالي خواهد شد. از جمله‌ي اين رهنمودها مي‌توان به مواردي چون: تأكيد بر وحدت علوم و تدوين برنامه‌ي درسي فرارشته‌اي؛ طراحي و اجراي برنامه‌درسي به‌صورت غيرخطي و راهبردي؛ تدوين استانداردهاي ياددهي و يادگيري به جاي محتواي ثابت؛ پژوهش‌محوري در ياددهي و يادگيري؛ و ارزشيابي چندبُعدي و توصيفي با در نظر گرفتن عليت پيچيده اشاره نمود.

كلمات کلیدي: پارادايم پيچيدگي، کیفیت برنامه‌ي درسی، آموزش عالي